Posted by admin on Sep 4, 2010 in
Dagelijkse dingen Als hun vader en ik al lang klaar zijn met eten, rollen twee jongetjes nog steeds hun spruitjes van de ene kant naar de andere kant van het bord.
‘Eet ze maar op hoor jongens, ze bijten niet,’ zeg ik.
De oudste moet lachen, maar maakt desondanks geen aanstalten de groente op te eten. De jongste gilt dat hij geen spruitjes lust.
‘Vorige keer lustte je toch ook spruitjes?’
‘Ja maar dat was vorige keer.’
Ik vertel hem en zijn oudere broertje nogmaals het verhaal dat ze gezond moeten eten om groot en sterk te kunnen worden.
De oudste draait met zijn ogen, kennelijk ongevoelig voor mijn argument. Pas als papa zegt dat er geen toetje gegeten wordt voor hun borden leeg zijn, stopt hij alle spruitjes tegelijk in zijn mond en kauwt net zolang tot zijn hamsterwangen leeg zijn. ‘Zo, nu een ijsje,’ concludeert hij.
De jongste kijkt nog steeds met veel tegenzin naar de groene bolletjes op zijn bord. ‘Eigenlijk,’ fluister ik in zijn oor, ‘zijn het superbollen van een andere planeet.’
‘Echt?’
‘Echt waar. Als je ze eet word je later heel groot.’
‘Van pizza groei je toch ook?’
‘Nee joh, van pizza groei je niet. Van pizza word je alleen maar dik.’
‘En van chips?’
‘Van chips groei je ook niet.’
‘En word je daar ook dik van?’
‘Ja, daar word je ook alleen maar dik van.’
Daarna eet de jongste zijn spruitjes op, af en toe aangespoord door zijn broer, die ongeduldig zit te stuiteren in afwachting van een ijsje.
De volgende dag gaan we boodschappen doen en staan te wachten voor de kassa
als bij de kassa naast ons twee lange, dunne jongens het ene junkvoedsel na het andere snoepgoed op de lopende band leggen. De jongste kijkt gebiologeerd naar de dozen met pizza, zakken chips en rollen koekjes die voorbij komen. Daarna draait hij zich om, trekt aan mijn blouse, wijst naar de jongens en vraagt: ‘Jij zegt altijd dat we gezond moeten eten, dat we anders niet zullen groeien, maar kijk nou naar die jongens, die eten ongezond maar zijn toch ook groot?’
Tags: boodschappen, broer, chips, eten, gezond, groeien, groente, groenten, groentes, ijs, kinderen, ongezond, opvoeden, pizza, snoep, spruitjes
Posted by admin on Mei 6, 2010 in
Publicaties Ik heb geen kinderen, nooit gewild, nooit gewenst. Een leven zonder kinderen is mij altijd erg goed bevallen. Ik begreep niets van vrouwen die vrijwillig aan het baren sloegen. Je kon toch ook op andere manieren een rol in iemands leven spelen, je hoefde niet per se kinderen te nemen.
Toen kreeg ik een vriend, en niet alleen een vriend, ook de kinderen van mijn vriend. Gelukkig slechts parttime, de kinderen dan. Ze zouden elke twee weken een weekend komen logeren. Dat is goed te doen, denk je als moeder misschien, maar ik dacht meer aan gillend het huis uit rennen.
Een vriendin die ooit de Pabo deed, vroeg ik om raad. ‘Hoe oud zijn ze?’ vroeg ze. Stan, de jongste, was toen net vijf en Gino ging richting de zeven. ‘Het allerbelangrijkste,’ zei ze, ‘is je niet van je stuk te laten brengen. Ze zullen je gaan uitproberen, als jij iets mooi vindt, zeggen zij dat het lelijk is en wat jij lekker vindt, vinden zij vies.’
Ik bereidde me voor op het ergste. De eerste uren waren ze nog timide, maar al snel kwamen ze los: Dit lustten ze niet en dat wilden ze niet en mama maakte betere pannenkoeken en mama was beter dan ik en alles stootten ze om en ik maar weer opruimen en ineens begreep ik wat mensen bedoelen als ze zeggen dat ze hun kinderen soms het liefst achter het behang willen plakken. Maar waarom ze er dan toch aan begonnen waren begreep ik nog steeds niet.
In de weekenden daarna werden ook de uitdrukkingen “het bloed onder de nagels vandaan halen” en “de nagels aan mijn doodskist” invoelbaar voor me gemaakt. Ik probeerde mijn geduld te bewaren en mijn grenzen te bewaken maar ze begonnen me wel danig op de proef te stellen.
Toen kwam het moment waarop de jongste ineens tegen me zei: ik vind jou lief en ik hoor eigenlijk bij mama, maar ik hoor ook een beetje bij jou. Sindsdien heb ik ook kinderen, parttime dan en nog steeds niet gewild maar inmiddels wel degelijk gewenst.
Gepubliceerd in: De Pers op 6 mei 2010
Tags: bezwaar, geen bezwaar, gewenst, gewild, kinderen, kinderwens, moeder, moederschap, ongewenst, opvoeden, ouder, vriend, weekend
Posted by admin on Mrt 6, 2009 in
Dagelijkse dingen Wat ze nu weer hebben ontdekt: “kinderen die genetisch kwetsbaar zijn voor alcohol én toegeeflijke ouders hebben lopen een groter risico al op jonge leeftijd alcohol te gaan drinken”, kijk maar op nu.nl.
Dat verwacht je toch niet, dat als er genetische aanleg in het spel is, én ouders vinden het wel prima als hun twaalfjarige kroost loopt te comazuipen, dat die kinderen dat dan ook dóen… Kunnen we alsjeblieft ons belastinggeld besteden aan wat nuttiger onderzoek?
Tags: alcohol, drinken, genen, genetische aanleg, kinderen, onderzoek, toegeeflijke ouders, Wetenschap
