Bioresonantie, deel 1
Toegegeven, ik was behoorlijk sceptisch, toen ik vóór het eerste consult nog snel de site van de arts doorsnuffelde. Ik moest stof uit mijn stofzuigerzak halen en in een plastic boterhamzakje doen en als ik ook last zou hebben van huiduitslag moest ik alle smeersels, gels en crèmetjes meenemen naar het consult. Gelukkig had ik geen last van huiduitslag, ik heb namelijk heel veel smeersels die ik allemaal door elkaar gebruik.
De Chinese dokter zag eruit zoals ik me hem had voorgesteld, klein, dun en keurig verzorgd. Een beetje saai, maar ook oerdegelijk en dus vertrouwenwekkend. Hij liep het lijstje met klachten dat ik een paar weken daarvoor al via de mail had ingestuurd met me door. Allergische reacties, reumatische pijnen en incidentele duizelingen.
Bij mijn “gewone” huisarts word ik met dit soort klachten zo ongeveer weg-ge-ke-ken. Mijn huisarts is een vrouw van - pak ‘m beet - midden dertig, begin veertig. Altijd gekleed volgens de laatste mode en met meer tijd voor nutteloze prietpraat met het personeel dan voor een patiënt. Voor mij maakt ze in elk geval weinig tijd vrij, en haar geduld is ook niet optimaal. Vooral aan tegenvragen lijkt ze een hekel te hebben en die straft ze dan ook af met blikken die erop duiden dat ze mijn vragen maar dom en vermoeiend vindt. Ze ziet me liever gaan dan komen en daar zou ik best mee kunnen leven als ze me dan tenminste ook van mijn klachten af had kunnen helpen, maar dat is haar dus nog nooit gelukt. Hoe zou dat ook kunnen, als ze de diagnose al gesteld heeft nog voor ik ben uitgepraat.
Nee, dan de Chinees, die luistert tenminste en neemt mijn klachten serieus. Eindelijk kan ik uitgebreid vertellen wat er aan scheelt, wanneer, waar, met wie en hoe. Dat leidt volgens mij standaard tot een betere uitleg van het waarom van klachten dan wanneer je als een nummer wordt behandeld. Na mijn uitleg word ik aan een apparaat gekoppeld dat iets meet. Beter kan ik het ook niet uitleggen. De waarden zouden op 50 moeten liggen, maar stijgen daar ver boven uit. Niet goed dus. En dan begint er een circus met talloze buisjes en potjes gevuld met plukjes, poeders, pillen en andere stukjes potentiële boosdoeners. Al snel zijn een aantal stoorzenders gelokaliseerd en met de juiste tegenstoffen in een bakje op schoot gaat de wijzer bij alle meetpunten keurig op de vijftig staan.
